توالی رنگ چاپ روی صفحه رنگی به طور کلی زرد، فیروزه ای، سرخابی و سیاه است.
با توجه به الزامات فرآیند، توالی رنگ نیز به صورت فیروزه ای، سرخابی، زرد و سیاه مرتب می شود.
رنگ های چاپی در کشورهای خارجی نیز وجود دارد که به رنگ های مشکی، زرد، سرخابی و فیروزه ای چیده شده اند.
با توجه به اشکال مختلف زیرلایه ها در چاپ صفحه (سطوح مسطح و منحنی) و خواص متفاوت مواد زیرلایه، توالی رنگ باید مشکی، زرد، فیروزه ای و سرخابی باشد. ترتیب توالی رنگ ها رابطه محدود کننده مهمی در انعکاس رنگ اصلی دارد.
نحوه اطمینان از عدم تحریف رنگ کپی نه تنها به درک صحیح استفاده از جوهر نیاز دارد، بلکه به تمرین طولانی مدت کار و انباشت تجربه نیز برای کاوش و خلاصه کردن مداوم نیاز دارد.
هنگام تعیین توالی رنگ چاپ روی صفحه باید دو عامل را در نظر گرفت. یکی از آنها شفافیت جوهر روی زیرلایه است که عامل اصلی این دو فاکتور است. در چاپ صفحه، رنگ های جدید جوهر با مخلوط کردن یا روی هم قرار دادن جوهرهای رنگ های مختلف تولید می شود. اگر شفافیت جوهر روی زیرلایه ضعیف باشد، هنگام چاپ رنگ دوم، رنگ اول پوشانده می شود و نمی توان آن را با رنگ دوم ترکیب کرد و رنگ جدیدی ایجاد کرد. عامل دوم این است که چشم انسان توانایی های متفاوتی برای درک رنگ های مختلف دارد. به طور کلی، چشم انسان نسبت به سرخابی حساسترین و پس از آن آبی فیروزهای و کمترین حساسیت به زرد است. از آنجایی که افراد نسبت به رنگ ها حساسیت های متفاوتی دارند، اغلب نمی توانند بزرگ شدن یا کاهش، از بین رفتن و تغییر در میزان جوهر نقاط زرد را تشخیص دهند و در نتیجه بر کیفیت چاپ تأثیر می گذارد.
درجه و الزامات صحیح فناوری چاپ روی صفحه عبارتند از: ابتدا از چاپ صفحه فیروزه ای استفاده کنید و پس از چاپ از مقیاس و استاندارد رنگ برای مقایسه و بررسی بازتولید درجه بندی استفاده کنید. رنگ دوم با صفحه زرد چاپ می شود، به طوری که دو رنگ روی سبز قرار می گیرند و سپس از ویژگی های توانایی قوی چشم انسان در تشخیص تن های سبز برای بررسی کیفیت چاپ در برابر مقیاس و استاندارد رنگ استفاده می شود. رنگ سوم با پلاک سرخابی چاپ شده و آخرین رنگ پلاک مشکی است. صفحه سیاه می تواند طرح کلی و تن تیره را افزایش دهد. پس از چاپ صفحه چهار رنگ، یک کپی رنگی مشابه با نسخه اصلی به دست می آید.