روشهای بازیافت سیلیکون

روشهای بازیافت سیلیکون
بازیافت سیلیکون یک اقدام مهم برای دستیابی به استفاده مجدد از منابع و حفاظت از محیط زیست است. موارد زیر مقدمه مفصلی برای بازیافت سیلیکون است:
روش بازسازی مکانیکی: برای زباله های سیلیکون بدون حجم یا کم حجاب ، می توان از روش بازسازی مکانیکی استفاده کرد. ابتدا زباله های سیلیکون را بشویید تا ناخالصی های سطحی ، لکه های روغن و غیره از بین برود و سپس از یک سنگ شکن برای خرد کردن آن به ذرات کوچکتر استفاده کنید و سپس از تجهیزات سنگ زنی برای اصلاح بیشتر آن استفاده کنید. سپس از فیلتراسیون ، جداسازی مغناطیسی و سایر روشها برای از بین بردن ناخالصی های فلزی و سایر ناخالصی های نامحلول استفاده کنید. ذرات سیلیکون تصفیه شده را می توان با بخش مشخصی از مواد اولیه سیلیکون جدید مخلوط کرد ، در دمای و فشار مناسب دوباره تخلیه شد و به محصولات سیلیکونی جدید مانند حلقه های آب بندی سیلیکون ، واشر سیلیکون و غیره تبدیل شد.
روش بازسازی شیمیایی: برای زباله های سیلیکونی با درجه بالایی از ولتاکاسیون ، روش بازسازی شیمیایی مناسب تر است. روشهای متداول بازسازی شیمیایی شامل روش دپلیمریزاسیون و روش تخریب است. روش دپلیمریزاسیون برای شکستن زنجیره مولکولی سیلیکون تحت عمل درجه حرارت بالا ، فشار بالا و کاتالیزور و تجزیه آن به مونومرهای سیلوکسان مولکولی کوچک یا الیگومرها است. پس از تصفیه ، از این مونومرها یا الیگومرها می توان به عنوان مواد اولیه برای سنتز سیلیکون جدید استفاده کرد. روش تخریب استفاده از معرفهای شیمیایی مانند اسید ، قلیایی یا حلالهای خاص است تا باعث شود ژل سیلیس باعث تخریب و از بین بردن ساختار اتصال متقابل آن شود و از این طریق به بازسازی برسد. روش بازسازی شیمیایی می تواند به طور موثری زباله های ژل سیلیس را که بازسازی آن با روشهای مکانیکی دشوار است ، درمان کند ، اما لازم به ذکر است که استفاده از معرفهای شیمیایی ممکن است تأثیر خاصی بر محیط زیست داشته باشد ، بنابراین باید اقدامات مربوط به حفاظت از محیط زیست انجام شود.
روش بازیابی انرژی: هنگامی که زباله های ژل سیلیس با روشهای فوق قابل بازسازی نیستند ، می توان روش بازیابی انرژی را در نظر گرفت. از زباله های ژل سیلیس به عنوان سوخت استفاده کرده و آن را در یک دستگاه سوزان با درجه حرارت بالا بسوزانید. گرمای آزاد شده می تواند برای تولید برق یا گرمایش استفاده شود. در طی فرآیند احتراق ، اجزای آلی موجود در ژل سیلیس اکسیده و تجزیه می شوند تا مواد بی ضرر مانند دی اکسید کربن و آب تولید کنند ، در حالی که اجزای معدنی سرباره ای تشکیل می دهند. لازم به ذکر است که به منظور کاهش آلاینده های تولید شده در طی فرآیند احتراق ، سوزاندن سوزاندن باید به تجهیزات تصفیه گاز اگزوز پیشرفته مانند دفع سولفوریزاسیون ، دنیتر سازی و دستگاه های حذف گرد و غبار مجهز شود تا اطمینان حاصل شود که تخلیه گاز اگزوز مطابق با استانداردهای حفاظت از محیط زیست است.