تأثیر PVC و خاصیت مواد سیلیکون بر فرآیند توزیع
ویسکوزیته و جریان پذیری
PVC: PVC مورد استفاده برای توزیع به طور معمول یک رزین مانند خمیر (خمیر PVC) است ، با ویسکوزیته بالا (به طور معمول از هزاران تا ده ها هزار سانتیویس) و سیالیت ضعیف ، به ویژه در دماهای پایین. گرم کردن یا اضافه کردن رقیق کننده برای تنظیم سیالیت لازم است ، در غیر این صورت ممکن است مشکلاتی مانند توزیع ناهموار و رشته ای رخ دهد.
سیلیکون: سیلیکون مورد استفاده برای توزیع به طور معمول یک جزء دو جزء (چسب A/B) یا یک سیلیکون دمای یکپارچه (RTV) یک جزء است. این محدوده ویسکوزیته ویسکوزیته گسترده تر (از سطح پایین ویسکوزیته خود را تا تیکسوتروپیک با ویسکوزیته بالا) ارائه می دهد ، جریان بهتری را ارائه می دهد و تیکسوتروپی قوی را نشان می دهد (نازک شدن زیر نیروی خارجی و ضخیم شدن پس از ایستادن). این امر باعث می شود توزیع آسانتر شود و از آب و هوایی جلوگیری می کند و آن را برای الگوهای دقیق یا پر کردن شکاف های کوچک مناسب می کند.
مکانیزم پخت و پز
PVC: پخت و پز به پلاستیک سازی ناشی از گرما (به طور معمول پخت در 150-200 درجه) متکی است. این ماده با تبخیر حلال یا اتصال متقاطع ذوب رزین تشکیل می شود. سرعت پخت به میزان قابل توجهی تحت تأثیر دما و ضخامت است. برای جلوگیری از حباب هوا ممکن است لایه های ضخیم به پله به مرحله نیاز داشته باشد. سیلیکون:
سیلیکون دو جزء: پس از مخلوط کردن اجزای A و B (به عنوان مثال ، تراکم یا افزودن) از طریق یک واکنش شیمیایی درمان می شود. درمان را می توان در دمای اتاق انجام داد یا با گرمایش شتاب گرفت. فرآیند پخت بدون فرار و برای برنامه های آب بندی و کپسوله سازی مناسب است.
سیلیکون تک جزء: درمان با رطوبت ، با افزایش به تدریج افزایش میزان درمان از سطح به سمت فضای داخلی. مناسب برای توزیع منطقه کوچک ، اما با نیازهای رطوبت خاصی.
