مواد تشکیل دهنده سیلیکون عقب مانده شعله چیست؟

Apr 07, 2025 پیام بگذارید

مواد تشکیل دهنده سیلیکون عقب مانده شعله چیست؟
سیلیکون اساسی: سیلیکون اساسی معمولاً لاستیک سیلیکون است که به طور عمده به لاستیک سیلیکون Vulcanized دمای اتاق (RTV) و لاستیک سیلیکون Vulcanized درجه حرارت بالا (HTV) تقسیم می شود. لاستیک سیلیکون Vulcanized دمای اتاق می تواند در دمای اتاق واکنش واگنی زدایی کند تا یک الاستومر تشکیل شود. استفاده از آن بسیار آسان است و اغلب در برخی از ساخت و سازهای موجود در محل یا تهیه محصولات کوچک مورد استفاده قرار می گیرد. لاستیک سیلیکونی با درجه حرارت بالا باید در دمای بالاتر (به طور کلی 150 درجه {2 درجه}} درجه) Vulcanized شود. لاستیک Vulcanized دارای استحکام بالا و خصوصیات بدنی عالی است و برای تولید صنعتی در مقیاس بزرگ مناسب است.
مهارکننده شعله:
مهار شعله حاوی هالوژن: عمدتاً بازدارنده های شعله برامین شده ، مانند دکورومودیفنیل اتان ، تترارابروموبیزفنول A و غیره. مکانیسم عقب ماندگی شعله آنها آزاد کردن هیدروژن هیدروژن در هنگام احتراق است. این گازها می توانند رادیکال های آزاد تولید شده در طی فرآیند احتراق را ضبط کرده و واکنش زنجیره ای احتراق را قطع کنند و از این طریق به یک اثر مهار کننده شعله دست یابند. با این حال ، از آنجا که مهارکننده های شعله حاوی هالوژن ممکن است گازهای سمی و مضر را در حین احتراق تولید کنند ، استفاده از آنها در معرض محدودیت های خاصی است.
بازدارنده های شعله بدون هالوژن: هیدروکسیدهای فلزی رایج شامل هیدروکسید آلومینیوم و هیدروکسید منیزیم است. آنها هنگام گرم شدن تجزیه می شوند و مقدار زیادی گرما را جذب می کنند و دمای سطح مواد را پایین می آورند. در عین حال ، بخار آب تولید شده توسط تجزیه می تواند غلظت اکسیژن را رقیق کرده و نقش مهمی در شعله بازی کند. علاوه بر این ، مهارکننده های شعله فسفر مانند فسفر قرمز و استرهای فسفات نیز معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند. مکانیسم نگهدارنده شعله آنها شامل تشکیل یک لایه کربن بر روی سطح احتراق ، جداسازی انتقال اکسیژن و گرما و گرفتن رادیکال های آزاد در فاز گاز است.
عامل تقویت: به منظور بهبود استحکام ، سختی و مقاومت در برابر سایش سیلیکون مهار کننده شعله ، معمولاً عوامل تقویت کننده اضافه می شوند. متداول ترین ماده تقویت کننده سیلیس (دی اکسید سیلیکون) است که می تواند پیوندهای هیدروژن را با مولکول های لاستیکی سیلیکون تشکیل دهد تا خصوصیات مکانیکی سیلیکون را تقویت کند. سیلیس رسوب شده همچنین می تواند به عنوان یک ماده تقویت کننده مورد استفاده قرار گیرد ، اما اثر تقویت کننده آن کمی بدتر از سیلیس سرخ شده است.
پلاستیک ساز: نقش پلاستیک ساز در کاهش سختی و ویسکوزیته سیلیکون و بهبود عملکرد و انعطاف پذیری آن است. پلاستیک سازهای متداول شامل روغن سیلیکون متیل و غیره با اضافه کردن پلاستیک سازهای مناسب ، سیلیکون مقاوم در برابر شعله می تواند مخلوط کردن ، قالب و سایر عملیات پردازش را آسانتر کند ، در حالی که نیازهای انعطاف پذیری سیلیکون را در سناریوهای مختلف کاربردی برآورده می کند.
Vulcanizer: عملکرد Vulcanizer ایجاد واکنش متقابل بین مولکول های لاستیکی سیلیکون برای تشکیل یک ساختار شبکه سه بعدی است و از این طریق سیلیکون را از یک مایع چسبناک به یک جامد الاستیک تبدیل می کند. برای دمای اتاق لاستیک سیلیکون Vulcanized ، Vulcanizer که معمولاً استفاده می شود شامل کاتالیزورهای حاوی پلاتین ، پراکسیدها و غیره است. لاستیک سیلیکون با درجه حرارت بالا معمولاً از پراکسیدهای آلی به عنوان vulcanizer استفاده می کند.
مواد افزودنی دیگر: با توجه به نیازهای خاص عملکرد ، برخی از مواد افزودنی دیگر نیز ممکن است اضافه شوند ، مانند آنتی اکسیدان ها برای جلوگیری از پیری سیلیکون به دلیل اکسیداسیون ، پرتوهای ماوراء بنفش و غیره در طول استفاده طولانی مدت. عوامل اتصال برای بهبود عملکرد پیوند رابط بین سیلیکون و پرکننده ها. Masterbatches برای دادن سیلیکون به رنگ های مختلف و غیره

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

ایمیل

پرس و جو