تفاوت های اساسی بین انواع مختلف روغن سیلیکون چیست؟

روغنهای سیلیکونی خانواده ای از پلیمرهای مصنوعی هستند که در درجه اول از زنجیره های سیلوکسان ساخته شده اند و خواص آنها می تواند بر اساس آنها متفاوت باشدساختار مولکولی, ولادیوتگروههای عملکردیبشر تفاوت های کلیدی بین انواع مختلف روغن سیلیکون در زیر بیان شده است:

1. وزن مولکولی و طول زنجیره

روغنهای سیلیکونی با وزن کم مولکولی:

زنجیرهای کوتاه تر سیلوکسان.

ویسکوزیته پایین تر ، مانند سیال تر.

در برنامه های کاربردی مانند نمایندگان ضد کف و محصولات مراقبت شخصی استفاده می شود.

روغنهای سیلیکونی با وزن مولکولی بالا:

زنجیرهای سیلوکسان طولانی تر.

ویسکوزیته بالاتر ، ژل مانند یا ضخیم.

در روان کننده هایی که به پایداری حرارتی بالا یا به عنوان مواد پایه برای گریس نیاز دارند ، رایج است.

2. ولادی

روغنهای سیلیکونی در طیف گسترده ای از ویسکوزیته موجود است ، که به طور معمول در اندازه گیری می شوندCentistokes (CST)، از بسیار کم (به اندازه آب نازک) تا بسیار زیاد (بسیار ضخیم).

ویسکوزیته کم (1-100 CST):

به راحتی قابل پخش و سریع تبخیر.

در محصولات مراقبت شخصی مانند سرم مو و روان کننده های سبک استفاده می شود.

ویسکوزیته متوسط ​​(100-1000 CST):

همه کاره ، در روان کننده های صنعتی ، مایعات هیدرولیک و عوامل ضد کف استفاده می شود.

ویسکوزیته بالا (1 ، 000+ CST):

ضخیم ، چسبناک و برای آب بندی ، چسب و مایعات میرایی (به عنوان مثال ، کمک فنر) استفاده می شود.

3. گروه های کاربردی (روغن های اصلاح شده در مقابل روغن های سیلیکون اصلاح نشده)

روغن های سیلیکونی اصلاح نشده:

پلی دی متیل سیلوکسان خالص (PDMS) ، رایج ترین نوع.

از نظر شیمیایی بی اثر ، آبگریز و از نظر حرارتی پایدار است.

به طور گسترده در روان کننده ها ، defoamers و مایعات دی الکتریک استفاده می شود.

روغن های سیلیکونی اصلاح شده:

گروه های عملکردی (به عنوان مثال ، هیدروکسیل ، آمینه ، اپوکسی ، آلکیل یا فنیل) برای بهبود سازگاری یا افزایش خواص اضافه می شوند.

برنامه:

سیلیکونهای خاتمه یافته هیدروکسیل: چسبندگی در روکش ها و درزگیرها.

سیلیکون های اصلاح شده آمینه: محصولات مراقبت از مو برای تهویه.

سیلیکونهای اصلاح شده فنیل: مقاومت حرارتی بالا ، که در کاربردهای هوافضا استفاده می شود.

4. ثبات حرارتی

روغنهای سیلیکونی در توانایی مقاومت در برابر دمای بالا متفاوت هستند:

PDM های استاندارد: پایدار تا 200-250 پوند.

روغنهای سیلیکونی اصلاح شده فنیل: ثبات حرارتی پیشرفته ، تحمل تا 300 درجه یا بیشتر.

5. روغنهای آبگریز در مقابل هیدروفیل

روغنهای سیلیکون آبگریز:

آب را دفع کنید و غیر قطبی هستند.

در پوشش های ضد آب ، مایعات دی الکتریک و منسوجات ضد آب استفاده می شود.

روغنهای سیلیکونی آبگریز:

حاوی گروههای عملکردی آبگریز (به عنوان مثال ، سیلیکون های اصلاح شده پلی اتر).

در امولسیون ، سورفاکتانت ها و محصولات مراقبت شخصی که به سازگاری آب نیاز دارند ، استفاده می شود.

6. بی ثباتی

روغنهای سیلیکونی فرار:

وزن مولکولی کم ؛ به سرعت تبخیر می شود.

در لوازم آرایشی برای فرمولاسیون های سبک و غیر چرب معمول است.

روغنهای سیلیکونی غیر فرار:

وزن مولکولی بالاتر ؛ بیشتر روی سطوح باقی مانده است.

در روان کننده ها ، روکش ها و محصولات مراقبت طولانی از پوست یا مو استفاده می شود.

7. برنامه

روغنهای سیلیکونی درجه پزشکی:

خلوص بالا و زیست سازگاری.

مورد استفاده در چشم پزشکی ، پروتز و سیستم های تحویل دارو.

روغنهای سیلیکونی با درجه صنعتی:

اغلب حاوی مواد افزودنی برای عملکرد پیشرفته است.

در روان کننده ها ، مایعات هیدرولیک و مایعات انتقال حرارت استفاده می شود.

روغنهای سیلیکونی درجه زیبایی:

خالص و بهینه شده برای مراقبت از پوست و مو.

غیر کامدوژنیک و سبک وزن.

8. مواد افزودنی و مخلوط

برخی از روغنهای سیلیکونی با آن مخلوط می شوندمطلببرای دستیابی به خصوصیات خاص:

عوامل ضد فوم.

تثبیت کننده اشعه ماوراء بنفش برای استفاده در فضای باز.

رنگهای مربوط به برنامه های کاربردی تخصصی.

9. تراکم و ضریب شکست

روغنهای سیلیکونی اصلاح شده فنیل:

چگالی بالاتر و ضریب شکست در مقایسه با PDM های استاندارد.

در برنامه های نوری مانند لنزها یا روکش ها استفاده می شود.

جدول خلاصه تفاوتهای کلیدی:

این اختلافات باعث می شود که روغن های سیلیکون متناسب با نیازهای خاص در صنایع تنظیم شوند.