وقتی سیلیکون با آن تماس پیدا می کند، چه نوع موادی باعث ایجاد مشکل پخت می شود

موارد زیر برخی از موادی است که ممکن است باعث شود سیلیکون پس از تماس با آن به خوبی درمان نشود (مشابه "مسمومیت"):
ترکیبات گوگرد، فسفر و نیتروژن
مواد حاوی گوگرد: به عنوان مثال، هنگامی که لاستیک ولکانیزه ذخیره می شود یا در تماس با سیلیکون است، عنصر گوگرد موجود در لاستیک ولکانیزه و اجزای سیستم ولکانیزاسیون آن ممکن است به سیستم سیلیکونی مهاجرت کند. عامل پخت پلاتین که معمولا در سیلیکون استفاده می شود به گوگرد بسیار حساس است. مقدار کمی گوگرد می تواند با کاتالیزور پلاتین واکنش داده و باعث مسمومیت و غیرفعال شدن کاتالیزور شود که به نوبه خود باعث می شود سیلیکون به درستی عمل نکند. برخی از محصولات لاستیکی صنعتی حاوی گوگرد، چسب های حاوی گوگرد و غیره در صورت نزدیک یا مخلوط شدن با سیلیکون چنین مشکلاتی را ایجاد خواهند کرد.
ترکیبات حاوی فسفر: برخی از مواد مانند آفت کش های ارگانوفسفره و بازدارنده های شعله حاوی فسفر ممکن است با سیستم پخت سیلیکونی تداخل داشته باشند. به طور خاص، برخی از سیلیکون های نوع افزودنی برای شروع واکنش پخت به کاتالیزورهای خاصی متکی هستند. عنصر فسفر ممکن است با این کاتالیزورها ترکیب شود تا از پیشرفت طبیعی واکنش پخت جلوگیری کند و باعث شود سیلیکون در حالت مایع یا خمیر باقی بماند و به حالت جامد تبدیل نشود و اثر پخت و قالب گیری مورد انتظار حاصل نشود.
ترکیبات حاوی نیتروژن: برخی از مواد آمین حاوی نیتروژن، مانند برخی از مواد پخت آمین صنعتی (که معمولاً برای پخت مواد دیگر مانند رزین اپوکسی استفاده می شود، اما با سیستم سیلیکونی ناسازگار است)، کودهای حاوی نیتروژن و غیره، در صورت مخلوط شدن تصادفی در سیستم سیلیکون، بر تعادل واکنش شیمیایی در طول پخت سیلیکون تأثیر می گذارد، به مواد فعال در سیلیکون آسیب می رساند. (مانند مواد کاتالیزوری موثر در عامل پخت و غیره)، و بنابراین مانع از پخت طبیعی سیلیکون می شود.
فلزات سنگین و ترکیبات آنها
عناصر یا نمک های فلزات سنگین مانند قلع، سرب و جیوه: به عنوان مثال، برخی از ترکیبات قلع اغلب به عنوان کاتالیزور در برخی از سیستم های پخت سیلیکونی از نوع تراکم سنتی استفاده می شود، اما اگر ترکیبات قلع بیش از حد در سیلیکون نوع افزودنی مخلوط شود، باعث می شود. مکانیسم پخت آن را مختل می کند، زیرا سیستم های پخت مختلف با یکدیگر تداخل پیدا می کنند و در نتیجه به حالت عادی عمل نمی کنند. اگر نمک های فلزات سنگین مانند سرب و جیوه (مانند نیترات سرب، کلرید جیوه و غیره) سیستم سیلیکون را آلوده کنند، به دلیل فعالیت شیمیایی قوی خود، با اجزای کلیدی فرآیند پخت سیلیکون واکنش شیمیایی می دهند، آنها را تغییر می دهند. خواص شیمیایی، شروع یا توقف واکنش پخت سیلیکون را در میانه راه دشوار می کند و در نهایت به محصولات واجد شرایط تبدیل نمی شود.
ترکیبات آلی خاص
ترکیبات حاوی کتون: به عنوان مثال، حلال های آلی کتون معمولی مانند استون و بوتانون دارای انحلال پذیری و فعالیت شیمیایی قوی هستند. اگر چنین موادی در حین استفاده با سیلیکون مخلوط شوند، از یک طرف، سیلیکون ممکن است رقیق شود و نسبت ترکیب اولیه آن تغییر کند. از سوی دیگر، آنها ممکن است از نظر شیمیایی با عامل پخت و سایر اجزای موجود در سیلیکون واکنش دهند و بر فعالیت عامل پخت تأثیر بگذارند یا در مراحل طبیعی واکنش پخت تداخل داشته باشند و در نتیجه سیلیکون قادر به پخت در حالت عادی نباشد. زمان و روشی که منجر به پخت ناقص یا حتی عدم درمان می شود.
ترکیبات حاوی آلدهید: مواد حاوی آلدهید مانند فرمالدئید و استالدئید نیز تأثیر نامطلوبی بر پخت سیلیکون خواهند داشت. آنها ممکن است با برخی از گروه های عاملی فعال در سیلیکون ترکیب شوند یا محیط شیمیایی را که عامل پخت در آن کار می کند از بین ببرند، در نتیجه فرآیند پخت سیلیکون را مختل می کنند و باعث می شود سیلیکون نتواند یک ساختار متقاطع پایدار تشکیل دهد و در یک محیط باقی بماند. حالت درمان نشده
مواد اکسید کننده قوی
پراکسید، اسید نیتریک غلیظ و ...: پراکسید (مانند پراکسید هیدروژن و ...) خود یک اکسید کننده قوی است. هنگامی که با سیلیکون تماس پیدا می کند، ممکن است برخی از اجزای آلی در سیلیکون و اجزای کلیدی در عامل پخت را اکسید کند و ساختار شیمیایی و فعالیت آنها را از بین ببرد. اسید نیتریک غلیظ بسیار اکسید کننده و خورنده است. این ماده به شدت با سیلیکون واکنش نشان می‌دهد و نه تنها از انجماد طبیعی آن جلوگیری می‌کند، بلکه حتی مستقیماً ماتریس سیلیکون را تجزیه کرده و از بین می‌برد و باعث می‌شود عملکرد و ارزش استفاده اصلی خود را از دست بدهد.